¨
Hacía tiempo que lo sabía, pero ayer lo ratifiqué definitivamente, y es que me he dado cuenta de que debo ser un bicho raro, un especimen único en el mundo, un ser extraño. Sé que para gustos colores y aunque, normalmente me gusta tener este punto diferente a los demás, a veces me cuesta entenderlo.
Ayer por la noche, media Barcelona estaba metida en Maxima, en el forum. Durante toda la semna había oído hablar de Maxima y ya sabía que se iba a meter ahi todo el mundo. Bien, pues después de efecto mariposa y nena daconte me acerqué a la dicha zona de Maxima y solo aguante media hora allí metida... solo hacía que pereguntarme qué narices le veían a eso que mucha gente llama "música", un conjunto de ruidos a lo más puro estilo chumba chumba destroza cabezas. Todo el rato la misma " ´música".... alguien coge una base con cuatro ruidos mal hechos y le pone una canción de otro artista y ale ya hacen música.... Pero es que ya no era por el horrible ruido que había, sino por la mierda de ambiente.... Un mogollón de gente empujándose unos contra otros, gente pasándose droga a punta pala, borrachos tirados por el suelo y lo que casi me pareció más fuerte aun... gente tirando botellas de cristal desde las gradas... dios mio!! pero que es esto? :S En que nos estamos convirtiendo? Es esto a lo que se le llama seres humanos, racionales y con capacidad de pensar? Por que yo cada día lo dudo más... En fin... otro día hablaré del "ser humano" que impera en nuestros días, donde la gente se mueve a su puta conveniencia y es incapaz de ceder una sola vez por los demás, de hacer algo por la gente... pero bueno eso es otro tema que tocaré breve....
En fin... la gene me miraba al ayer cuando decía que iría a ver el concierto de nena daconte y efecto mariposa... JODER! Ni que fuera yo una puta oveja qe tiene que seguir a todo el puñetero rebaño! Lo siento pero no!! Ni soy un titere, ni una oveja ni nada por el estilo... Hago lo que me apetece y lo que me gusta. Ya esta bien con la poca personalidad... quizás el mundo iria un poco mejor y la gente tuviera más carácter y personalidad para no dejarse arrastrar por la gente.

Una de les ventatges de tenir algun que altre problema per a agafar son és que potser alguna d'aquestes nits trobes alguna cosa interessant i de la que "prendre nota" a la ràdio. Ahir al voltant de les tres de la matinada feien un programa anomenat "no són hores" i em va agradar la secció: " Cada nit por sortir el sol" a onda cero si no recordo malament ( entre les hores i el meu incòmode costipant resulta difícil). El nom del programa em va agradar, amb un punt filosòfic i per altre banda dóna lloc a alguna que altre reflexió per aquí algún dia. Primer parlaven de com es feia la gent les famoses " chuletas" i els métodes que feien servir per copiar, però fent un incís van donar lloc a un altre tema:
